Tim Cook treedt vandaag terug als CEO van Apple: dit heeft hij bereikt

Apple-CEO Tim Cook treedt vandaag na 15 jaar terug. De hoogste tijd voor een terugblik met de opmerkelijkste momenten uit zijn carrière.

De presentatie van de iPhone 4S in oktober 2011 was een kantelpunt voor Apple. Het was de eerste iPhone die onder leiding van Apple-CEO Tim Cook gepresenteerd werd. Maar de belangrijkste persoon van het event was niet hij, maar juist zijn voorganger: Steve Jobs. Die schitterde vooral door afwezigheid. Zijn stoel, met daarop het bordje ‘Gereserveerd’, bleef akelig leeg. Een dag later overleed Jobs. Tim Cook bleef daarna altijd in zijn schaduw staan maar dat is onterecht, want hij heeft Apple in anderhalf decennium enorm veel verder gebracht.

Misschien komt het omdat Cook van eenvoudige komaf is. Hij werd geboren in 1960 in Alabama, als zoon van een scheepswerfarbeider en een apothekersassistente. Zijn jeugd in het diepe zuiden van de VS was eenvoudig, maar vormend – discipline, doorpakken en verantwoordelijkheid waren vanzelfsprekend. Het was hard werken om zijn studie te kunnen bekostigen: eerst Industrial Engineering in 1982, gevolgd door een Master of Business Administration in 1988.

Ondertussen had hij zijn eerste professionele baan, niet bij Apple, maar bij IBM. Hij begon op de fabrieksvloer en werkte zich in twaalf jaar tijd op tot manager van grote delen van de productie en distributie. Hij leerde daar hoe je een grote toeleveringsketen strak organiseert, zodat onderdelen precies op tijd binnenkomen en productie nooit stilvalt. Die kennis van logistiek en zijn rustige manier van werken onder druk, gebruikte hij later bij Apple om het bedrijf veel beter en strakker te laten draaien.

Na IBM volgden functies bij onder meer Intelligent Electronics en Compaq, totdat in 1998 Apple op zijn pad kwam. Steve Jobs haalde hem hoogstpersoonlijk binnen bij het bedrijf, dat toen aan de rand van de afgrond stond. Cook bleek de man die niemand nog goed zag, maar die iedereen op dat moment nodig had. Als Senior Vice President of Worldwide Operations sneed hij hard in voorraden, maakte hij de wereldwijde keten overzichtelijk en strak, en veranderde hij Apple in een geoliede machine. Chaos werd bij hem rust en structuur. Cook zorgde ervoor dat de grote ideeën van Jobs ook echt werkelijkheid konden worden.

Toen Tim Cook in 2011 CEO werd, stond het bedrijf er goed voor, niet in de laatste plaats door Cooks eigen bijdrage. Toch zag lang niet iedereen hem als een geschikte opvolger van Steve Jobs. Er was twijfel of Cook, die vooral bekendstond om zijn nadruk op efficiëntie en logistiek, wel genoeg creativiteit en gevoel voor design had om het unieke karakter van Apple te bewaren. En charisma; een groter contrast met Jobs is nauwelijks denkbaar. In de jaren die volgden, bleek dat Cook het prima deed – en dat is zacht uitgedrukt.

Cook koos niet voor grote, allesveranderende onthullingen, maar werkte vooral aan de gestage uitbouw van het Apple-ecosysteem. Apple verschoof steeds meer van een hardwarebedrijf naar een dienstenplatform. Met iCloud, Apple Music en Apple Pay nestelde Apple zich in het dagelijks leven van gebruikers. Maar vlak ook nieuwe productlijnen als de Apple Watch en de AirPods niet uit. De beurswaarde van Apple bedroeg in 2011 nog 350 miljard dollar, nu is dat 4,6 biljoen: twaalf keer groter en een van de grootste waardestijgingen in de geschiedenis van de aandelenmarkt.

Nu begint een nieuw hoofdstuk voor Apple. Op 1 september 2026 droeg Tim Cook het stokje officieel over aan John Ternus, die als nieuwe CEO de volgende fase van het bedrijf zal vormgeven. Daarmee eindigt een tijdperk waarin Apple onder Cooks stabiele leiderschap uitgroeide tot een wereldwijde technologiereus. In de rest van dit artikel kijken we terug op die periode: onze favoriete momenten, de opvallendste productlanceringen en de beslissingen die Apple hebben gemaakt tot wat het vandaag is. Wij wensen Ternus veel succes!

Tekst: Sven Lamers

Soms zegt een verspreking meer dan de spreker bedoelde. In 2019 zat Tim Cook naast Donald Trump tijdens een bijeenkomst in het Witte Huis. Trump bedankte hem voor zijn aanwezigheid, maar noemde hem niet Tim Cook. Hij zei: ‘Tim Apple.’ Het is een verspreking die vrij logisch klinkt. Tim Cook is zo sterk verbonden met Apple, dat zijn naam en het merk in het publieke beeld dicht tegen elkaar aan liggen. Zie dat maar te bereiken: dat je zo herkenbaar bent als gezicht van het bedrijf waarvoor je werkt. Ik zou er geen bezwaar tegen hebben om ‘Sven iCreate’ te worden genoemd.

Cook nam Apple over in een uitzonderlijk moeilijke periode. Niet omdat het slecht ging met het bedrijf, maar omdat hij Steve Jobs moest opvolgen. Jobs was naast medeoprichter ook het symbool van Apple geworden, dus Cook moest bewijzen dat Apple wel degelijk zonder die ene, allesbepalende persoonlijkheid vooruit kon. Dat deed hij niet door Jobs te imiteren. Cook koos voor een andere toon: rustiger, zakelijker en minder theatraal. Onder zijn leiding werd Apple groter, stabieler en financieel sterker dan ooit. Misschien verdween er iets van de oude romantiek, maar daar kwam een enorme consistentie voor terug.

Juist daarom blijft ‘Tim Apple’ hangen. Het was een verspreking, maar ook een onbedoeld compliment. Cook is niet Apple geworden omdat hij zich zo nadrukkelijk op de voorgrond heeft geplaatst, maar omdat hij het bedrijf jarenlang op zijn eigen manier richting heeft gegeven.

In september 2014 werd de Apple Watch gepresenteerd. Voor Tim Cook was dat een bijzonder moment: het was het eerste écht grote nieuwe Apple-product onder zijn leiding. Geen nieuwe versie van een bestaand succes, maar een compleet nieuwe productcategorie. En dat terwijl er na Steve Jobs steeds één vraag op de achtergrond meespeelde: kan Apple nog verrassen?

In het begin was Apple nog wat zoekende met de Apple Watch. Apple presenteerde het als horloge, fitnesshulp, modeaccessoire en verlengstuk van de iPhone tegelijk. Dat maakte hem interessant, maar ook lastig te plaatsen. Moesten we nu allemaal een kleine computer om onze pols dragen? En vooral: waarom precies? Toch vond de Apple Watch langzaam zijn plek. Niet door één spectaculaire functie, maar door steeds nuttiger te worden in het dagelijks leven. Even betalen, een bericht bekijken, een work-out starten, je hartslag meten of gewaarschuwd worden als er iets niet klopt: het zijn kleine dingen, maar samen maken ze het verschil.

Daarmee past de Apple Watch eigenlijk goed bij Tim Cook. Geen luidruchtige revolutie, maar een product dat stap voor stap belangrijker werd. De Apple Watch liet zien dat Apple onder Cook niet alleen kon voortbouwen op het verleden, maar ook nieuwe wegen durfde in te slaan.

Tekst: Laura Grootaarts

‘Tim Cook speaks up’ is de titel van een kort essay van Tim Cook dat in 2014 werd gepubliceerd door Bloomberg. Maar waarover sprak hij zich dan uit? Hij bevestigde hiermee voor het eerst publiekelijk dat hij homoseksueel is. Echt geheim was dit overigens niet, maar het betekende wel dat er voor het eerst een CEO van een Fortune 500-bedrijf officieel uit de kast kwam.

Cook benadrukte in zijn essay dat hij gesteld is op zijn privacy, en dat hij liever ziet dat de focus ligt op Apple en de producten die het bedrijf maakt. Maar tegelijkertijd vond hij de woorden van Martin Luther King inspirerend: ‘Wat doe jij voor anderen?’ Daarbij kwam Cook tot de conclusie dat zijn verlangen naar privacy hem ervan weerhield om iets belangrijks te doen. Dus voor de dag ermee: ‘I’m proud to be gay, and I consider being gay among the greatest gifts God has given me.’

Cook gaf aan dat hij zijn privacy graag opofferde om een rolmodel te zijn voor jongeren die worstelen met hun identiteit, gepest worden of door hun ouders verstoten zijn. Hij weet maar al te goed hoe het is om tot een minderheidsgroep te behoren, met alle uitdagingen die ermee gepaard gaan. Gay zijn betekende ook dat hij een olifantshuid had gekweekt. Handig bij Apple, maar niet per se voor zijn coming-out. Want het mooiste van het verhaal: niemand was er door geshockeerd. En zo hoort het.

Ieder jaar een nieuwe iPhone; ik zit er eerlijk gezegd niet op te wachten. Mijn Mac is inmiddels ook al vier jaar oud en ik vervang hem bij voorkeur pas als ik hem niet meer kan updaten. Toch verdient Apple behoorlijk aan mij. iCloud+, Apple Arcade, zo nu en dan een maandje Apple TV, weer eens een nieuwe app of game: ik trek er graag mijn portemonnee voor. Overigens kom ik nog uit de tijd dat je moest betalen voor Mac-updates en apps als Pages, dus ik ben wel wat gewend.

Onder de leiding van Tim Cook is het aantal diensten flink uitgebreid. Het opvallendste moment is misschien wel de keynote van maart 2019, waarin Apple in één klap Apple TV+, Apple Arcade en Apple News+ aankondigde. En de Apple Card, Apple’s creditcard om dat alles (en nog veel meer) te kunnen betalen. Het heeft Apple geen windeieren gelegd. Diensten zijn inmiddels Apple’s op één na grootste inkomstenbron na de iPhone. 2025 was zelfs een recordjaar: toen behaalde Apple een omzet van 109 miljard dollar enkel en alleen uit diensten.

Tekst: Ward Edema

Het is 23 oktober 2022. Na een bewogen Formule 1-race op het Circuit of the Americas in Austin, met meerdere aanvaringen en safety cars, is het tijd om af te vlaggen met de zwart-witgeblokte vlag. En wie stond er klaar om de klus te klaren? Niemand minder dan Tim Cook, die net een deal had gesloten om de F1-speelfilm van Jerry Bruckheimer en Joseph Kosinski bij Apple binnen te halen.

Het enthousiasme waarmee Cook de taak uitvoerde, of eigenlijk het gebrek daaraan, werd nog dagenlang bespot op sociale media. Zijn stoïcijnse blik en houterig gezwaai oogden namelijk ontzettend ongemakkelijk. Maar in plaats van in de verdediging te schieten, omarmde Cook de grap vooral. Bij de introductie van de WWDC 2025, toen de F1-film net in de bioscoop verscheen, speelde Cook met net zo veel enthousiasme de rol van een F1-teambaas. Oftewel, zonder.

Hoewel dit een moment betreft waarbij het naar buiten treden aanvankelijk wat minder succesvol uitpakte, is het wel bewonderenswaardig dat Tim Cook veel probeert. Zijn gezicht laten zien bij evenementen, regelmatig interviews afgeven rondom de lancering van nieuwe producten of updates, en meespelen in sketches tijdens Apple-events: het maakt Cook als persoon een stuk toegankelijker en minder mysterieus dan zijn voorganger Steve Jobs. En zet je hem naast andere grote techfiguren als Mark Zuckerberg (Meta), Elon Musk (Tesla/X) en Sam Altman (OpenAI), dan is Cook opeens de meest spontane en sociaal capabele CEO van Silicon Valley.

Het leek er jarenlang op dat de Mac langzaam zou doodbloeden. Trage en inefficiënte Intel-chips, instapmodellen die je zelfs voor licht gebruik niet eens zou aanraden, en allerlei hardware-problemen zoals ellendige toetsenborden en vlekkerige displays … Apple liet veel steken vallen.

In de afgelopen jaren is het tij echter volledig gekeerd, en dat is voornamelijk te danken aan de introductie van Apple silicon voor de Mac. Al sinds 2010 ontwerpt Apple zijn eigen chips: voor het eerst met de A4-processor voor de originele iPad en iPhone 4. Maar daarna duurde het nog jaren voordat die chips op Mac-niveau kwamen. Toen in 2018 een iPad Pro verscheen die de MacBook Air inhaalde qua prestaties, was duidelijk dat het ook voor de Mac tijd was om naar Apple-chips over te stappen. Die transitie werd eind 2020 in gang gezet.

Sindsdien is iedere Mac, of je nou voor de goedkoopste MacBook Neo of een luxe Mac Studio gaat, een genot om op te werken. Snel, koel, stil, en energiezuinig: alles wat Intel niet kon bieden. Daar mogen we Tim Cook, en zijn behoud van chipbaas Johny Srouji – die andere techbedrijven maar al te graag willen wegkapen – toch dankbaar voor zijn.

Tekst: Annemiek Lourensen

Silicon Valley draagt een verantwoordelijkheid op het gebied van duurzaamheid en dat snapt Tim Cook maar al te goed. Neem ‘Apple 2030’: een ‘wetenschappelijk onderbouwde ambitie’ om vanaf 2030 volledig CO2-neutraal te zijn. Om die ambitie te verwezenlijken, heeft Cook al aardig wat stappen ondernomen. Steeds meer Apple-producten worden gemaakt van gerecycled materiaal. Het Clean Energy Program levert miljoenen megawatturen op voor toeleveranciers. Verpakkingen zijn gemakkelijker te openen, recyclen en bevatten geen plastic meer. Apple investeert zelfs in meer dan twintig projecten voor natuurbehoud en regeneratieve landbouw, iets waar we wereldwijd profijt van hebben.

Tim Cook heeft ook wat hulptroepen ingeschakeld: Liam en Daisy! Dit zijn twee op maat gemaakte recycling-robots van Apple, die iPhones non-stop uit elkaar halen. Het oorspronkelijke model was Liam. Die verscheen in 2016 en had slechts elf seconden nodig om een complete telefoon te demonteren. Helaas had Liam ook wat gebreken, want elke robot kon slechts één iPhone-model herkennen en ontmantelen. Een oplossing kwam met zijn opvolger, die sinds 2018 aan het werk is. Daisy herkent tientallen modellen, kan zo’n 200 iPhones per uur verwerken en is hierdoor een stuk efficiënter. Ook leuk: Daisy staat alleen in Texas én in ons eigen Breda. Bovendien bestaat de recycling-robot uit gerecyclede onderdelen van Liam. Zo gaat de kringloop van het leven …

Een dag zonder muziek is een dag niet geleefd. Mijn AirPods blèren dan ook 24/7 in mijn oren. Klinkt ongeveer zo: Taylor Swift komt voorbij, David Bowie laat van zich horen, en The Beatles zingen iets over een octopus of onderzeeër. Puur genieten als je het mij vraagt. Bovendien hebben de oortjes me door heel wat klusjes, treinritten en luidruchtige kantoordagen gesleurd. En dan zijn er nog alle films, series en games waarvoor ik ze heb ingezet. Ik en mijn AirPods, samen in een bubbel – dat noem ik nou ontspannen.

De AirPods maakten hun debuut onder Tim Cook in 2016. Tegelijkertijd verscheen ook de iPhone 7, de eerste iPhone zonder koptelefoonaansluiting. Die marketingstunt leidde tot een golf aan kritiek. Terecht als je het mij vraagt: als je de AirPods niet wilde hebben, moest je een adapter voor je EarPods in de oplaadpoort stoppen om te blijven luisteren.

Voor Cook blijkt die controverse een gevalletje ‘wie het laatst lacht…’, want wie anno 2026 over straat loopt, komt de oortjes overal tegen. Die populariteit heeft zelfs een complete AirPods-serie teweeggebracht. Wil je een laag prijskaartje? Kies de standaard AirPods. Liever alles erop en eraan? Ga voor de AirPods Pro. Toch graag een koptelefoon? Ziedaar, de AirPods Max! Maar zelfs met zoveel keuze, lijken de EarPods ineens weer een opmars te maken. Hier niet, mijn AirPods zijn me heilig.