AirTag 2 review: dit is er nieuw (en dit missen we nog steeds)

Apple heeft een nieuwe AirTag uitgebracht, vijf jaar na het verschijnen van de eerste generatie. Aan de buitenkant valt nauwelijks te zien dat het om een nieuwe gadget gaat; toch is er het een en ander aan veranderd. Is deze nieuwe versie de moeite waard?

De nieuwe AirTag doet in principe wat de oude AirTag ook al deed, namelijk het lokaliseren van verloren voorwerpen via de Zoek mijn-app.

Bungelt de AirTag aan een zoekgeraakte sleutelhanger of rugtas? Dan kun je via de landkaart in de Zoek mijn-app zien waar die is. Ligt ie bij jou in de buurt (binnen bereik van bluetooth), dan leidt je iPhone je ernaartoe. Je kunt hem ‘pingen’ – oftewel een geluidje laten afspelen zodat je hoort waar die ligt.

Meer hulp nodig? Je hoeft maar de pijlen op het iPhone-scherm te volgen om hem te vinden: een afstandsindicatie en trillingen maken dat nog gemakkelijker. Koud, koud, warm – daar is ie!

Die landkaart kan ook verklappen dat je sleutel of tas met AirTag heel ergens anders ligt, ver buiten het bereik van jou en je iPhone. Alle Apple-apparaten in de buurt van de AirTag pikken (compleet geanonimiseerd) het signaal ervan op en geven het door aan jouw iPhone. Zodoende is de locatie bekend, zelfs als die aan de andere kant van de wereld is. Ligt de AirTag ver bij jou vandaan, dan kun je een bericht achterlaten voor de eerlijke vinder – die moet hiervoor de AirTag scannen met zijn telefoon.

Onder het kenmerkende witte dekseltje is er toch het een en ander veranderd. Om te beginnen zijn zowel het bluetooth- als het ultra-widebandbereik flink uitgebreid ten opzichte van de eerste generatie. Dat merk je direct bij het zoeken: het ‘koud-koud-warm’-moment begint al op grotere afstand, waardoor je eerder Nauwkeurig zoeken kunt inschakelen en sneller naar de exacte locatie wordt geleid.

Waar je de oorspronkelijke AirTag bijvoorbeeld binnenshuis goed kon traceren, kun je met deze nieuwe versie zelfs nog verbinding maken als hij bij wijze van spreken ergens aan het begin van de straat ligt.

Bovendien werkt dit nauwkeurig zoeken nu ook op de Apple Watch Series 9 en nieuwer. Op het horlogescherm zie je een pijl die precies aangeeft in welke richting je moet lopen. Voorheen was deze functie alleen beschikbaar op de iPhone.

De speaker in de AirTag is ook verbeterd: die produceert een veel harder geluid zodat je beter hoort waar die ligt als je hem ‘pingt’. Samen zorgen deze verbeteringen ervoor dat je kwijtgeraakte items sneller en betrouwbaarder terugvindt.

De AirTag 2 mag dan een beter bereik hebben, hij laat nog steeds dezelfde kansen liggen als zijn voorganger. Apple houdt vast aan dat ene ronde, witte schijfje, terwijl extra vormen in de praktijk vaak handiger zouden zijn. Denk aan een platte kaart voor in je portemonnee of paspoort, of een model dat meteen als sleutelhanger dienstdoet.

Ook blijft het onhandig dat er geen enkel bevestigingspunt op zit: voor je sleutelbos of tas ben je dus nog altijd aangewezen op een aparte houder, terwijl een simpele variant met een oogje al veel zou schelen.

En waarom nog steeds alleen wit? Een paar kleuren zouden niet alleen leuk zijn, maar ook nuttig om meerdere AirTags uit elkaar te houden of juist subtiel te laten opgaan in je spullen. Tot slot: die knoopcelbatterij voelt inmiddels ouderwets. Een oplaadbare accu, liefst draadloos, zodat je hem even op een Apple Watch- of MagSafe-lader legt, zou de AirTag pas echt een stuk gebruiksvriendelijker maken.

De AirTag 2 is luider en nauwkeuriger dan zijn voorganger, maar je oude AirTag hoef je nog lang niet bij het oud vuil te zetten. Wie al een eerste generatie heeft, merkt vooral de verbeteringen in bereik en geluid. We vinden het jammer dat er nog steeds maar één model is, met name omdat het bevestigen van de AirTag nog steeds niet praktisch is.