Ik kocht de iPhone Duo voor 2339 euro: heb ik daar nu spijt van?

Welke gek legt er nou 2339 euro neer voor de iPhone Duo? Nou, ik! Heb ik na iets meer dan twee weken spijt van mijn aankoop?

Het is inmiddels alweer meer dan twee weken geleden dat de eerste iPhone Duo’s over de toonbank gingen. Goed, de meeste mensen met een pre-order moeten nog tot december of zelfs januari wachten tot ze hun toestel eindelijk krijgen, maar een paar gelukkigen hebben sinds 23 november het toestel in handen. Waaronder ondergetekende.

Na de eerste paar dagen gebruiken publiceerden we bij iCreate al een artikel met de eerste iPhone Duo-ervaringen, maar na 18 dagen kun je natuurlijk een completer oordeel vellen. Dus, tijd om de vraag te beantwoorden: heb ik spijt van mijn aankoop?

Ten eerste is de ‘nieuwigheidsfactor’ ook na bijna drie weken nog in stand. Upgrade je van een iPhone 16 Pro naar een iPhone 18 Pro, dan ben je na een paar dagen wel uitgekeken op de veranderingen – heel anders is het toestel uiteindelijk niet in gebruik. Dat is bij de iPhone Duo wel anders.

Een paar dingen wennen wel. Zo voelt het kortere en bredere display aan de voorzijde inmiddels normaal, en lijkt juist een ‘normale’ iPhone opeens ontzettend lang – alsof je de afstandsbediening van een tv vast hebt. Ook de dikte is na een tijdje geen punt meer, al blijft het hogere gewicht wel een dingetje, zeker als je het toestel een tijdje opgevouwen gebruikt.

Wat nog steeds blijft verrassen, is het gigantische scherm aan de binnenzijde. Vaak ben je met iets bezig op het kleinere scherm en bedenk je je pas na een tijdje dat je ook het grotere scherm tot je beschikking hebt. Het openvouwen en plots een iPad mini voor je hebben blijft iets magisch hebben.

Net als de hardware is ook de software een mix van dingen die wel en niet wennen. Zo blijkt het lastig te zijn om van je ‘muscle memory’ af te komen wat betreft de positie van knoppen op het scherm. Veel knoppen zijn namelijk naar rechts verplaatst, maar instinctief zoek je toch eerst onderin en bovenin naar de bewuste buttons. Tegelijkertijd wennen het bredere toetsenbord, de nieuwe gebaren voor split-screen multitasking en het samengevoegde statussymbooltje (dat direct als snelkoppeling dient voor het bedieningspaneel) wel heel snel.

Misschien nog wel het lastigste om in de vingers te krijgen is de Touch ID-knop aan de rechterzijde. Je vinger er een paar seconden op houden om het scherm te ontgrendelen … dat moet toch beter kunnen? Zeker omdat omhoog vegen vanaf het vergrendelscherm en dan je vinger op de Touch ID-knop houden veel sneller werkt. Ik denk niet dat het ontbreken van Face ID echt een dealbreaker is, maar de software mag wel iets beter afgesteld worden om de overgang wat soepeler te maken.

Het dragen van een Apple Watch omzeilt het probleem overigens – de Watch ontgrendelt het toestel dan automatisch – maar het moet natuurlijk geen essentieel accessoire zijn voor een toestel met zo’n prijs. Al is er waarschijnlijk wel veel overlap tussen mensen met interesse in een iPhone Duo, en mensen die al een Apple Watch om hun pols hebben.

De ingebouwde apps van de iPhone maken uiteraard goed gebruik van beide displays. Op het kleine display tonen ze keurig allerlei knoppen aan de rechterzijde zodat je maar weinig verticale ruimte verliest ten opzichte van een normale iPhone. Op het display aan de binnenzijde geven ze je veel meer werkruimte, en tonen ze zijbalken en meerdere kolommen om de app overzichtelijker te maken. Daarnaast kun je apps zij-aan-zij openen – eindelijk échte multitasking op een iPhone dus. Het voelt wat dat betreft net als een iPad mini, en dat is een compliment.

Apps van derden zijn ook na twee weken een ander verhaal. Appontwikkelaars hebben inmiddels bijna twee maanden de tijd gehad om hun apps bij te werken, maar de meesten vertikken het nog. In veel gevallen is een app dan gewoon wat kleiner in beeld, en daar valt voorlopig mee te leven. Maar bij andere apps, zoals die van de ABN AMRO, loop je echt tegen problemen aan zoals knoppen die pas in beeld komen als je scrolt of een scanner voor je paspoort/id-kaart die simpelweg niet werkt. Dat is dus nogal storend.

Maar het is niet alleen maar slecht nieuws wat betreft apps van derden. Een paar populaire apps zijn al helemaal klaar voor de Duo, zoals WhatsApp, Google Maps, NS, Slack, Instagram, Netflix en de Office-apps. Hierbij heb ik extra lof voor Slack, dat op het grote scherm bijna net zo uitgebreid is als de desktop-app, en Netflix, dat slim gebruikmaakt van alle manieren waarop je de iPhone Duo kunt neerzetten.

Dan nog wat andere bevindingen. De camera’s aan de achterzijde bevallen prima – ze komen qua kwaliteit overeen met de iPhone 17 en schieten dus scherpe en lichtgevoelige kiekjes. Plek voor een telelens was er niet, net als bij veel andere foldables, maar tenzij je overkomt van een iPhone 17 Pro is het gemis daarvan beperkt. Een 2x-zoomoptie is er wel gewoon, en die helpt in veel gevallen al om goede portretfoto’s en mooie landschapsfoto’s te maken.

De selfiecamera aan de voorzijde oogt qua foto’s nagenoeg hetzelfde als die op de iPhone 17 en nieuwer. Daarbij is met name de vierkante sensor fijn, zodat het niet uitmaakt hoe je de iPhone vasthoudt. De selfiecamera in het scherm aan de binnenzijde is qua kwaliteit niet al te best, omdat hij onder het scherm zit en dus door een laag pixels moet turen. Maar om heel eerlijk te zijn: instinctief schiet ik toch alleen selfies met een dichtgeklapt toestel – dat voelt gewoon ergonomischer – en is de camera aan de binnenzijde tot nu toe alleen gebruikt voor FaceTime-gesprekken. En daarvoor is de kwaliteit goed genoeg. Bovendien is het prettig dat je geen afleidend cameragaatje hebt in het grote display.

Misschien nog wel de grootste verrassing tot nu toe is de batterijduur van de Duo. Die is excellent. Zelfs bij mijn gebruik, dat toch best intensief is, kan ik gemakkelijk twee dagen met de batterij doen. Oftewel: ’s nachts opladen, ’s ochtends rond zes uur van de lader halen, en hem dan pas de volgende dag rond middernacht weer in de lader prikken. Daarbij gebruik ik het buitenste scherm zo’n 75% van de tijd.

Zo’n batterijduur ben ik eigenlijk alleen gewend van de recente Pro Max-modellen van Apple – en dan heb je echt een baksteen van een toestel in je broekzak. Het is dus heel verfrissend om nu ook eens een kleine iPhone (mits opgevouwen) te hebben waar je dit soort uren mee haalt.

Het korte antwoord op de vraag of ik spijt heb van mijn aankoop is simpel: nee. De iPhone Duo is echt een plezier om te gebruiken. Hij is lekker compact in je broekzak, maar dient tegelijkertijd als een iPad mini die ideaal is voor serieus werk – zeker met split-screen multitasking. Daarnaast zijn casual toepassingen zoals browsen en films kijken gewoon veel fijner op de Duo dan op alle andere iPhones tot nu toe.

Er zijn zeker nog wat software-mankementjes: Touch ID voelt nog aan de trage kant, en veel apps van derden zijn niet goed geoptimaliseerd voor de Duo. Maar dat zijn zeker geen dealbreakers. Het hogere gewicht en het missen van een telelens zijn wél permanente gebreken – en het is aan de koper om te bepalen of je hiermee kunt leven. Gezien de vele voordelen die hier tegenover staan, weet ik het wel!