Waarom de iPhone 18 Pro (Max) minder spannend wordt dan gedacht

September wordt een vreemde iPhone-maand. Apple brengt naar verwachting namelijk maar een halve iPhone 18-serie uit. En het model dat normaal het paradepaardje is, verbleekt bij wat er dit keer op het programma staat.

Apple doet het dit jaar anders. Om te beginnen krijgen we niet zoals gebruikelijk een complete nieuwe iPhone-serie, maar alleen de duurste modellen: de iPhone 18 Pro, iPhone 18 Pro Max – wat normaal de topmodellen zouden zijn. En dan is er nog Apple’s eerste opvouwbare iPhone, die waarschijnlijk iPhone Ultra gaat heten. De gewone iPhone 18, iPhone 18e en Air 2 volgen naar verwachting pas in het voorjaar van 2027.

De iPhone-familie is inmiddels zo groot geworden dat Apple de aandacht voortaan over twee momenten wil verdelen. In het najaar zijn de dure jongens aan de beurt, in het voorjaar volgt de rest. Dat maakt de productie gemakkelijker, maar zorgt er vooral voor dat niet zes nieuwe iPhones tegelijkertijd om aandacht hoeven te schreeuwen.

Maar zelfs bij deze splitsing lijkt de iPhone 18 Pro (Max) er bekaaid vanaf te komen. Apple is helemaal niet van plan om daar dit jaar iets revolutionairs van te maken. Logisch ook: alle aandacht moet uitgaan naar de iPhone Ultra.

Voor zover we nu weten, gaat Apple ons bij de iPhone 18 Pro niet overdonderen met een nieuw ontwerp. De schermformaten blijven waarschijnlijk 6,3 en 6,9 inch en ook het enorme camera-eiland achterop blijft gewoon zitten. Verwacht dus niet dat iemand aan de andere kant van de straat meteen ziet dat jij de nieuwste hebt.

Apple heeft gelukkig nog een paar vernieuwingen. Zo wordt het Dynamic Island waarschijnlijk kleiner. Helemaal verdwijnen doet het zwarte balkje nog niet, maar het zou ongeveer een derde smaller worden. Dat geeft je nét wat meer scherm en laat de voorkant wat moderner ogen.

En uiteraard zijn er nieuwe kleurtjes. Vooral Dark Cherry klinkt interessant: een donkere roodtint die een beetje richting bordeaux en paars gaat. Verder worden lichtblauw, donkergrijs en zilver genoemd.

De leukste upgrade van de beide Pro-modellen zit waarschijnlijk achterop. Apple zou de hoofdcamera een variabel diafragma geven. Dat klinkt als iets waar je een fotografieopleiding voor nodig hebt, maar het idee is simpel: de camera kan zelf bepalen hoeveel licht hij binnenlaat.

Daarmee moeten foto’s in lastige lichtomstandigheden mooier worden en krijg je meer controle over de achtergrondonscherpte bij bijvoorbeeld portretten. Ook de zoomcamera zou beter worden in het donker. Tel daar de nieuwe en vooral zuinigere A20 Pro-chip bij op en je krijgt waarschijnlijk een iPhone die betere foto’s maakt én het langer volhoudt op een acculading.

Het spannendste bewaart Apple waarschijnlijk voor de iPhone Ultra. Dichtgeklapt zou Apples eerste foldable een scherm van ongeveer 5,5 inch hebben. Klap je hem open, dan krijg je ongeveer 7,8 inch tot je beschikking. Een soort mini-iPad die gewoon in je broekzak past, dus.

Apple zou bovendien hard werken aan een probleem dat vrijwel iedere foldable heeft: de zichtbare vouw in het midden van het scherm. Die moet bij de Ultra nauwelijks te zien zijn. Daar staan waarschijnlijk wel wat offers tegenover. Zo worden slechts twee camera’s verwacht en zou Face ID plaatsmaken voor Touch ID in de zijknop.

Daarmee wordt de Ultra niet automatisch de beste iPhone. Wie de beste camera’s wil en geen zin heeft in de kinderziektes van een compleet nieuw ontwerp, zit waarschijnlijk beter bij de 18 Pro. Maar spannend? Dat is de Ultra natuurlijk wel.

Apple hoeft van de iPhone 18 Pro dit jaar helemaal geen blikvanger te maken. Het toestel is er voor wie gewoon de beste ‘normale’ iPhone wil, terwijl de Ultra voor het spektakel zorgt. Door die twee rollen zo duidelijk te verdelen – en de goedkopere modellen naar het voorjaar te schuiven – krijgt iedere iPhone zijn eigen moment. De 18 Pro wordt daarmee misschien minder spannend dan gehoopt, maar dat lijkt vooral een heel bewuste keuze van Apple.